Author: sibestaan01

معمای خشونت و اسلام در چشم برنده نوبل ادبی

 ناچارم باز بگویم که اگر قصه همین است که روایت شده یا مثلا اگر ترجمه درست باشد و گزاره هایی از این قبیل، نظر من این است و آن. من به ترجمه بدیین ام. خاصه ترجمه متن های سیاسی. (در باره ترجمه های بد از متن ها و گفتارهای فلسفی و تئوریک و شعری و مانند آن هم همین بدبینی را

رابطه آذر نفیسی و پل ولفوویتس:  «پل ولفو ویتس» که به عنوان مشاور امنیتی دولت آمریکا از طراحان اصلیِ اشغال نظامیِ عراق به شمار می رود در زمرهء آشنایان خانم نفیسی است. او چند سال پیش در مقام رییس «دانشکدهء مطالعاتِ پیشرفتهء بین المللی» (SAIS) در دانشگاه جانز هاپکینز، خانم نفیسی را به عنوان استاد علوم سیاسی به استخدام خود در آورد.

حراج زنانگی: گزارشی قدیمی است. در وبگردی هایم امروز یافتم. نه زبان ویراسته ای دارد نه خوب تایپ شده است. مهم نیست. اما این صریح ترین ( و تنها؟) گزارش مصور در باره بازارهای اجاره زنان در تایلند است به فارسی. و در وبسایتی داخلی: زنان. گزارش فریبا داودی مهاجر که برای کنفرانسی در باره زنان آنجا بوده است. نام گزارش

محمد علی ابطحی. کار: هادی حیدری (نقل از: هادیتون)

وزن کلمات

صفحه اول شرق روز سه شنبه را که ببینی فکر می کنی “مرگ فیلسوف پیچیده” شب پیش اتفاق افتاده است. من نتوانستم روزنامه را به صورت پی دی اف ببینم. می خواستم مطمئن شوم که واقعا این مطلب اصلی صفحه اول نسخه کاغذی است یا صرفا نشر اینترنتی. اگر این واقعا مطلب صفحه اول است به نظرم خطایی جدی است.نمی دانم حامد

Our debt to Derrida LeaderMonday October 11, 2004The Guardian Jacques Derrida, the French scholar who died on Friday, had a dramatic impact on the study of literature in the postwar period. His theory of deconstruction has influenced – consciously or unconsciously – a great deal of modern scholarship and seeped inexorably into other arenas and media, from George Bush’s election

ایرانیان دات کام

 جهانشاه جاوید آدمی دوست داشتنی است. من او را جدی ترین و به اعتباری برجسته ترین روزنامه نگار ایرانی در وب می دانم. یک تنه کاری می کند که معمولا یک تیم انجام می دهد. به جدیت و پشتکار و سرسختی او در عین صمیمیت فوق العاده اش ایمان دارم و سخت احترام می گذارم. زنی هم دارد که مثل

There’s no deconstruction without the memory of the tradition: I started with the tradition. If you’re not trained in the tradition, then deconstruction means nothing. It’s simply nothing. I think that if what is called “deconstruction” produces neglect of the classical authors, the canonical texts, and so on, we should fight it. . . . I’m in favor of the

اندیشه های روز

۱  کن بیگلی مهندس بریتانیایی تازه ترین قربانی بربریت جاری در عراق است. اگر در سایر موارد نمی شد با قاطعیت گفت اما سر بریدن این یکی کاملا آشکار بود که کار طرفداران یا اصلا مزدوران صدام حسین و حواشی اوست. آنها آزادی دو زنی را خواستار بودند که در زمان خود از مقامات ارشد دستگاه آدمخوار صدام به شمار

Deconstruction icon Derrida dies: Jacques Derrida, one of France’s most famous philosophers, has died at  the age of 74, it has been announced. Derrida died in a Paris hospital on Friday night, news agency AFP reported. He suffered from pancreatic cancer. The Algerian-born philosopher is best known for his “deconstruction theory” – unpicking the way text is put together in

پروژه پشتونیزه کردن افغانستان: تحلیلی خلاف آمد رسانه ها

 گفتگوی ژیلا بنی‌یعقوب با لطیف پدرام کاندیدای ریاست جمهوری افغانستان با “لطیف پدرام” در آپارتمانش در کابل، پایتخت افغانستان مصاحبه کردم، دراتاقی با قفسه هایی پراز کتاب، از رمان و شعر گرفته تا فلسفه و علوم‌اجتماعی و بیشتر هم چاپ ایران. خودش می‌گوید “ایران وطن فرهنگی من است”. لطیف ۴۲ ساله هم در ایران درس خوانده و هم در پاریس.

  Fun-Da-Mental: Nawaz’s notorious frankness comes from a freedom he discovered through punk music and its ability to subvert common perceptions. His beliefs stem from a careful study of Islam; a faith that has liberated him. “Islam for me was more punk than punk! I can’t understand why people say it is restrictive,” he comments. (From: OpenDemocracy)

نتیجه نهایی

There were no weapons of mass destruction in Iraq ۱,۶۲۵ UN and US inspectors spent two years searching 1,700 sites at a cost of more than $1bn.             هیچ سلاح کشتار جمعی در عراق وجود نداشت۱۶۲۵ بازرس سازمان ملل متحد و ایالات متحده آمریکا به مدت دو سال ۱۷۰۰ سایت را با صرف هزینه ای

انتخابات ریاست جمهوری یا پادشاهی: انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان پدیده تازه ای است. هنوز بسیاری از مردم این کشور، از رییس جمهور به نام “پادشاه” نام می برند، و انتقال قدرت برای آنها همچنان مفهوم “پادشاه گردشی” دارد.بعضی از مردم اطراف و روستاها، هنگامی که در برابر پوسترهای تبلیغاتی نامزدها می ایستند، اولین چیزی که به نظرشان می رسد

سایتی برای حجاب ایرانی با مانکن های مالزیایی! (عکس از: Hejab Iran)

مانیفست ایرانی وبلاگ

تازگیها ما ایرانی ها یک ویژگی جدید به ویژگی های منحصر به فرد خود اضافه کرده ایم: وبلاگ نویسی! من وبلاگ را جدی می گیرم و بر خلاف داریوش آشوری فکر می کنم در دقیقه اکنون وبلاگ نویسی مهمترین کاری است که ما ایرانیها می کنیم. آنچه در اینجا می نویسم شرح همین نکته است.پیش از همه داستانکی می گویم که خود بسیار

Hostages’ views: “Guerrilla warfare is legitimate, but I am against the kidnapping of civilians,” Simona Torretta, who speaks Arabic and was already based in Iraq before Saddam Hussain was ousted, told Italian daily Corriere della Sera. “You have to distinguish between terrorism and resistance – I said it before and I repeat it today,” she added. Ms Torretta went on to

طیف رنگین صداهای آسیای میانه

آسیای میانه با همه هنر ثروتمند خود، در غرب شناخته نیست. برنامه کولیسیوم لندن ( به مدخل پیشین: آواز همسایگان نگاه کنید) فرصتی استثنایی بود برای معرفی این خطه کم شناخته هنر جهان. بخش اول با آواز زیبای عالم قاسموف ( عکس ۳ در آواز همسایگان) آغاز شد که در صدر خود بند آغازین اذان را رو به ماه صحنه اجرا

آواز همسایگان

هنوز خمار امشب ام. دهها هنرمند از قرقیزستان و ازبکستان و آذربایجان و تاجیکستان و افغانستان به دعوت بنیاد آقاخان در کولیسیوم لندن برنامه اجرا کردند. چه آوازها چه رقص ها. حالیا نمی توانم چیزی بنویسم. بسیار دیر وقت هم هست. اما تفرج دوستان دیده و نادیده را چند تصویری اینجا می گذارم تا حدس بزنند بر ما چه رفت میان

مردمی که بودیم، نیمه شعبانی که دیگر نیست: سال هزار و سیصد و سی و نمی دانم چند است. تهران. خیابان گرگان. ایستگاه کاشیها روبروی کوچه افخمی.کنار صفحه فروشی “پت بون” جشن نیمه ی شعبان است. از ایستگاه مدرسه تا ایستگاه روشنایی اقلاً ده تا طاق نصرت زده اند. اما اینجا غوغاست. دو جوان صفحه فروش صبح تا نیمه شب

حسین شریعتمداری: مرد عنکبوتی

  تازه ترین نوشته جنجالی حسین شریعتمداری که نمایندگی از بالاترین مقام مملکتی و بالاترین مقام فقهی رسمی در روزنامه کیهان می کند از جنبه های مختلف شایان بررسی است. آشکارترین آن این است که چگونه می شود در ادای یک وظیفه دینی و ملی و شرعی –که آقای شریعتمداری مدعی آن است- نامهای بسیاری از روزنامه نگاران، فعالان سیاسی منتقد

چند نکته ساده در باره احتمال زن بودن شمس

در چند سایت، خبری دیدم به نقل از سید علی صالحی که گفته است شمس مولانا زن بوده است. متن کامل آن را در ایران امروز سرانجام خواندم. از ایلنا نقل کرده است ولی در خود ایلنا آن را نیافتم. سایت خود صالحی هم باز نشد. بنابرین اصل را بر صحت می گذارم و فرض می کنم این حرفها را

عکس از مجموعه عکس های مد، کارهای ماکی کاواکیتا، در سایت درخشانی از عکس های عکاسان مارج کیسی و همکاران( Marge Casey & Associates ) 

زیباشناسی تلویزیونهای ایرانی خارج از کشور

   ۱ این تلویزیون ها هیچ پیشرفتی را در ذهنیت ایرانی نشان نمی دهد. بر خلاف تصور اولیه زندگی در خارج چیز زیادی را عوض نمی کند. نمونه اعلای آن هموطنان آمریکایی شده ما هستند که مثال کامل در جا زدن، نیاموختن از جامعه میزبان و فریز شدن فرهنگی در عصری هستند که وطن را ترک کرده اند. این طبعا آنها را

سخت ترین کارها نقد آدمهای مشهور است. این کاری است که استاد آیدین آغداشلو بخوبی از پس آن برآمده است در نقدی که بر “۱۰ روی ده” کیارستمی نوشته است. نقد او از نقدهای کمیابی است که هم بی رحمانه است هم منصفانه و دانشورانه و هم حقیقت را برتر از دوستی می نشاند. نقد کیارستمی به قلم او نمونه

مرکز نشر دانشگاهی، رصدخانه مراغه ما

دکتر نصرالله پورجوادی از آن مردانی است که بسیار ستایش کرده ام. حالا شاید از یادها رفته باشد که او در چه دوران عسرتی کوشید از جریان هجوم به دانشگاه در عصر انقلاب فرهنگی سید حسین موسوی و همفکران تندروش چیزی بسازد که در عمل به ساختن دانشگاه برسد. ویران کردن دانشگاه های آبادی که از عصر پهلوی به ارث

 گیشا ندیمه سنتی است که آواز می خواند و می رقصد و با مشتریانی که معمولا مرد هستند گپ می زند. در باره این سنت ژاپنی حرفها بسیار است. اما یک چیز مسلم است و آن اینکه گیشا بخشی از راه حل های اخلاق جنسی ژاپنی است. حتی اگر نظر این گیشا را بپذیریم که می گوید هیچ گیشایی در عمل

آرزو بر باد – انتشار در وب

من این روزها دیگر از شعر لذتی نمی برم. شاید دیگر شعر خوبی نمانده است که بخوانم. شاید دیگر شعر آن نقش قدیم خود را برای من از دست داده است. شاید هم برای همه ما. نه، درست همین است که برای من. می دانم که هنوز بسیاری به شعر دلبسته اند. من تنها چیزی را در فضا می شمم.

از آرزو بر باد

  گوزن   اکنون می فهمی که چگونه یک گاو می تواند در چراگاه سوزانِ دریا بی خیال علف هرز چرا کند اکنون که از خواب هراسان برخاسته ای و در وحشت یک کابوس می لرزی و به معنای هر چه غریب است و گنگ پیوند خورده ای   می اندیشی: « چرا شفافیت یک شیشه فاصله بود؟ » اکنون

دانی کجاست جای تو؟ خوارزم یا خجند: این بار از جاده سمرقند یک چیز به خاطرم می ماند: عسل فروشهای کنار راه. در یک فاصله ده پانزده کیلومتری در نیمه نزدیک تر به سمرقند دهها ایستگاه عسل فروشی پراکنده است. همه از تولید به مصرف. منظره با آن جاده بیابانی و هوای داغ و چشم اندازهای خشک کویرگون و کلاه

جای چه کسانی در وب خالی است؟

بحث های بسیاری به دنبال علنی شدن ماجرای قتل کودکان در حاشیه تهران در روزنامه ها و رسانه های داخلی مطرح شده و افراد بسیاری با صلاحیت های مختلف وارد بحث شدند و اظهار نظر کردند. امشب یکی از روزنامه نگاران گمان کنم رویا کریمی مجد بود که در مصاحبه ای با بی بی سی از نقش روزنامه ها در پیشگیری

برای مهدی کاتب کتابچه به بهانه زادروزگان او  و به یاد نمایشگاه شگفت آثار استاد جلیل رسولی در موزه هنرهای معاصر تهران که هنوز عطرش در دماغم تازه است. مرغی از مرغان مبارک عرش نشین، طیری از طیور. با آرزوی منطق بلند برای مهدی. با دوستاری و مهر – اهالی سیبستان و باغات حومه   ( نقاشیخط استاد رسولی از: ققنوس)

ارزش های رسانه ای سایت های اصلاح طلبان

من با تصویر سیاه و سفیدی که سایت های سیاسی از جامعه و گرایش های سیاسی می سازند موافقتی ندارم. امروز چنین سایتی است. سایتهای اینچنینی دایره گزینش خبر محدودی دارند. زبان آنها چیزی شبیه به شب نامه است تا زبان سیاسی در شبکه جهانی. به آنها نمی توان اعتماد کرد. آنها بشدت جانبدارانه رفتار می کنند.سخن من در موضع

The death of intimacy: A selfish, market-driven society is eroding our very humanity It has become almost an article of faith in our society that change is synonymous with progress. The present government has preached this message more than most, while it is a philosophy that most people seem to live by. It is nonsense, of course. Change has never

حاشیه نشینی بزودی بزرگتر از متن شهرنشینی ما خواهد شد

قتل ۲۶ کودک طى دو سال از نگاه مسئولان دور مى ماند، چنانکه اقشار کم درآمد و فقیر از نظام برنامه ریزى کشور حذف مى شوند. جنایات پى درپى بدون کالبدشکافى اجتماعى هر روز گسترده تر مى شود چنان که مهار بحران هاى اجتماعى از برنامه هاى کلان حکومت داران قلم مى خورد. بحران حاشیه شهرها را درنوردیده و همچنان مسئولان خاموشند. طبقه «تهى دستى» که پس از انقلاب نام «مستضعف» گرفت همچنان

پیشنهاد حمایت از سایت های اصلاح طلبان: جنگ تمام عیاری که مرتضوی با اینترنت شروع کرده، آخرین جنگ او است که اگر آنرا برنده شود، دیگر اثری از آزادی بیان در سرزمین ایران نخواهد ماند. اما خوشبختانه ما می‌ توانیم به کمک همدیگر به آسانی او را شکست دهیم.او می‌خواهد صدای وب‌سایت‌های اصلاح‌طلب به گوش کسی در داخل ایران نرسد

تصویر مخدوش مسلمانی ما: امروز ما چه تصویری از مسلمانی در ذهن داریم؟ کسانی که به عنوان «مسلمان» می‌شناسیم چگونه کسانی‌اند؟ چهره‌هایشان و بدنهایشان چگونه است؟ رفتارشان چگونه است؟ آداب‌شان چگونه است زبان‌شان چگونه است؟ خوی شان چگونه است؟ پوشاک‌شان چگونه است؟ گاهی به آدم می‌گویند «به تو نمی‌آید که مسلمان باشی!» و آن وقت آدم از خودش می‌پرسد مگر

استعاره های ۲۲ تجاوز و قتل

اولین چیزی که خبر قتل ۲۲ کودک به دست دو جوان همسن انقلاب به ذهن تداعی می کند آشوب جنسی است در ایران سالهای اخیر. این را خیلی ها گفته اند. درست هم هست. اما مساله دارای لایه های مختلفی است. قتل و تجاوز یکی از سنگین ترین جنایتهاست و اگر موضوع آن کودکان باشند در واقع کمتر جنایتی بالاتر

دستگیری خانوادگی: اواخر هفته گذشته، من خبر دستگیری چند روزنامه نگار حوزه اینترنتی و نیز یکی از سینما گران قدیمی کشور که می گفتند به جرم وبلاگنویسی فرزندش که در خارج است دستگیر شده را دریافت کردم. به هر کجا که دستم می رسید مطلب را منتقل کردم.روز پنجشنبه گذشته رفته بودم منزل آقای موسوی لاری که بخصوص در مورد

خاتمی، انار و خلعت

این تاجیکها را برای همین مهماندوستی شان دوست دارم. ببین که چگونه رحمانوف پیش دست انار را برای مهمانش به دست گرفته تعارف می کند. در جای دیگر باشی حتما پیشخدمتی برای هر دو می آورد. اما تاجیک می گوید مهمان نوازی این است که با دست خود به مهمان پیشکش کنی حتی اگر رئیس جمهور باشی:                     و چه عجیب است