محمدرضا شفيعی کدکنیدر تاريخ انديشه اسلامی، وقتی امام مالک بنانَس مسأله « ادراکِ بلاکيف» را در« الرّحمنُ عَلیالعرشِ اِستوی» مطرح کرد، بهنظرم يکی از مهمترين حرفهای تاريخاسلام را برزبان آورد و شايد هم يکی از مهمترين انديشهها را در عرصه الاهیّات جهانی. از آنجا که قلمروِ دين و قلمروِ هنر، هردو عرصه « ابلاغِ اقناعی» است و نه « ابلاغِ اثباتی» ،
تلويزيونی را که از نوروز من نمی گويد دوست ندارم. تلويزيون خاموش است. به مادرم هنوز زنگ نزده ام. وجود چند ميليون ايرانی در خارج از کشور يعنی بايد ساعتها پشت خط های شلوغ بمانی. هيچ وقت در صف ايستادن را دوست نداشته ام. ياد ايام جنگ می افتم. تمام هفته را کار می کنم و اين يعنی که نه
ايرانی ها نيامدند. درست است. حتی يک نفر از چهره های شاخص و نيمه شاخص ايرانی در تظاهرات نبود. ايرانيانی هم که بودند گروه گروه و پراکنده بودند و کم تعداد و هر کدام با هدفی آمده بودند. ولی باز گلی به گوشه جمال همت شان. از جمعيت ظاهرا 40 هزار نفری ايرانيان لندن يک درصد هم در تظاهرات نبودند. يعنی به
HANDS OFF IRAN Today, as an Iranian, I celebrate the 54th anniversary of the nationalization of the oil industry in my country;Today, as an Iranian, I reaffirm my loyalty to the noble principles of my forefathers and swear allegiance to their legacy;Today, I reaffirm my strong support for the territorial integrity, sovereignty and political independence of my land;Today, I celebrate
19 MARCH: HANDS OFF IRAN Action Iran:Tomorrow, we have advertised to meet up at midday at Speaker’s corner in Hyde Park, marching begins at 1pm and will finish about 4pm in Trafalga Square where there are speeches.See also:March 19th and 20th protesets, Iranians for Peace
برو بچه های ايران اکسيون حالا به لطف هنر حسين ستاره دوست نازنين ما صاحب دو سه نشانه برای پوسترهای تظاهرات روز 19 مارس شده اند. اين يکی از آنها ست که قرار شده در پوستر اصلی استفاده شود. اگر خواستيد با ايران اکسيون تماس بگيريد اين نشانی ايميل آنهاست: actioniran@hotmail.co.ukبرای تماس با حسين که طراح چيره دستی است و
نمی دانم سرمقاله آقای انبارلويی را در رسالت روز يکشنبه خوانده ايد يا نه. اما اين از آن نوشته هاست که آدم نبايد از دست بدهد زيرا نشان دهنده فرق های اساسی نوع انديشه اجتماعی قانون گريزان است با طيف کسانی که در ايران از حاکميت قانون و حقوق مردم حرف می زنند. همه چيز بر می گردد به حق
اکبر گنجی را از نزديک نمی شناسم. اما چه کسی است که او را نشناسد. نوشته عطاء الله مهاجرانی در باره گنجی و عيد نوروز مرا هم مثل باقی خوانندگان او به فکر فرو برد. فکر کردم به آن لينک بدهم يا در سيبستانک بگذارم يا اصلا در متن سيبستان به عنوان يک يادداشت نقل کنم. اما ديدم نمی شود. بدون
خواندن مطلبی از سعيد (فل سفه)از آن جهت که او يک فلسفه دان آکادمی است انتظارات ديگری ايجاد می کند. در سخن چنين کسی بايد با دقت فرونگريست. از اين رو من پاسخ يکباره به نقد او بر سيبستان را روا نمی بينم بلکه در عوض می کوشم بر سر مفاهيم با هم کمی چالش کنيم. نقد او فرصتی است برای
DON’T ATTACK IRAN Don’t let Iran become the next Iraq. March with Action Iran on the 19th and add your voice to those saying no to military intervention.Attacks on Iran mean that ordinary Iranians could suffer the fate of their neighbours: Lack of food, electricity, water, jobs, security… Ordinary Iranians who are making advances towards democracy need to have their
انديشيدن به نقد مشغول کننده ترين چيزهاست. من در اين دو سه روز که سعيد يادداشت خود را منتشر کرده است فقط يکبار نياز داشتم که به موضوع بينديشم و ببينم که آنچه من از انقلاب همچون بدست آوردن معشوق گفته ام با آنچه سعيد از آن می گويد از يک جنس نيست. بنابرين گفتار او در باره زن و انقلاب
شجاعت نقد کردن داشته باشسعيد حنايی کاشانیمهدی چندی است که پرشتاب مینويسد و پروايی از آنچه مینويسد ندارد. و اين هم خوب است و هم بد. خوب است چون انديشههای خود را با صداقت تمام و بی هيچ پردهپوشی بيان میکند و بد است چون انديشههای او ممکن است بسيار خام و غيرانتقادی باشد. زبان و قلم گاهی بدجوری آدم را
اکرم ابويی در تازه ترين مجموعه از کارهای طراحی خود ترکيب معناداری از انسان و کلمات را انتخاب کرده است. طرحهايی ساده در پيچيده با کلمات اعلاميه حقوق بشر. کتاب طرحهای او اصلا همين نام را دارد: حقوق بشر*. همراه با طرح های او ما بندهايی از اعلاميه را به زبانهای مختلف می خوانيم گاه فارسی گاه آلمانی يا انگليسی.
در حسرت دن کيشوت ايرانیرضا علامه زاده از معدود امکانات ارتباطی ما اهالی وبلاگستان با دنيای اسپانيايی زبان است. تازه ترين يادداشت او در باره بزرگداشت چهارصدمين سال انتشار دن کيشوت (دون کيخوته) در مجموعه ای يکساله در تلويزيون اسپانيا ست. من دن کيشوت را با اونامونو شناختم. داستان را می دانستم اما اين اونامونو بود که اهميت دن کيشوت را
خردنامه همشهری ويژه وبستان و وبلاگستان به همت محمود فرجامی و با مقالاتی خوب و خواندنی از چاپ برآمده است. دست ما کوتاه و خرما بر نخيل! البته متن مقالات در نشانی وب همشهری قابل دريافت است ولی متن کاغذی چيز ديگری است! اما واقعيت اين است که بايد به دوستان همشهری توصيه کرد کمی تا قسمتی روی سايت خود کار کنند. از
Show them who is bossWednesday March 2, 2005The Guardian As a new home secretary, Charles Clarke has tried hard to bring some overdue calm and civility to the discharge of his ministerial duties. But he cannot be permitted to get away with the remark he made in a Today programme interview yesterday morning. “No bill goes through parliament,” he said,
*اين يادداشت را به دوست تاجيک ام داريوش رجبيان تقديم می کنم تا ايران بودم لاهوتی را قدر ندانستم. او را در تاجيکستان کشف کردم. با حرمتی که بين مردم آن ديار داشت و با فيلم درخشان “استاد” ساخته مستندساز بزرگ تاجيک دولت خدانظر. بعد هر چه می خواندم از تاجيکان و تاجيکستان با نام لاهوتی آميخته بود. مهر او
مراد فرهاد پور يادداشتی نوشته است در باره مشکل نظرنويسان در پای مطالب وبلاگی با عنوان: “مساله کامنت ها” که بررسی هتاکی های شماری از کامنت گذاران را هدف گرفته است. لحن او در اين يادداشت بسيار آزرده است و همزمان و به همين دليل آزردگی بسيار تحقير کننده نسبت به آن مخاطب فرضی که او تيری در تاريکی به
خب شرق هم بلهفکر کردم لابد قراره کسی تو ايران در اين باره کار نکنه!شمس الواعظين نوشته است: “يكى از شگفتى هاى اين تحول اين است كه كشور لبنان به رغم تداخل عناصر و عوامل منطقه اى و بين المللى در ساختار سياسى اش، در ميان كشورهاى منطقه خاورميانه و شمال آفريقا يك كشور استثنايى به شمار مى رود. در اين كشور نهادهاى دموكراتيك وجود دارد، آزادى
عکس های نادر داودی از عاشورا در جواديه تهران تصور تازه ای از عاشورا به من و مايی که از ايران دوريم می دهد. اين تصور که عاشورا حسابی با فرهنگ جوانان انطباق يافته است. چه حضوری از جوانها! اگر عنوان نداشت می شد قبول کرد که اين عکس ها هم در ميدان محسنی گرفته شده است. فقط کمی فرق می کند.
هوشمندانه ترين انتخاب روز برای يک وبلاگ سياسی: لبنانبعد از نافرمانی مدنی اوکراينی ها که به انقلاب نارنجی معروف شد، نافرمانی مدنی لبنانی ها هم نتيجه داد و دولت مورد حمايت سوريه و رئيس جمهور اميل لحود را مجبور به استعفا کرد.عمر کرامی نخست وزير لبنان امروز پس از فشار فزاينده افکار عمومی پس از ترور رفيق حريری که به “آقای
روشن کردن يک شمع بهتر از نفرين کردن تاريکی است.– در باره چگونگی روشن کردن شمع عفو بين الملل ( که در نشانه يا لوگوی عفو بين الملل بازتاب يافت) از زبان بنيانگذار آن که بتازگی درگذشت. اصل اين کلمات چينی است. نيز:ادعای مشعلداری و حقيقت شمع افروزی، مسعود بهنود:روزگاری يکی از هم نسلان من [ که رفت و چريک شد و
معجون دکتر وحيدروزنامه جليله شرق،احتراماً، توضيح ذيل در خصوص مقاله «انسانگرايى اسلامى از فراز تا فرود» را شايد برخى از خوانندگان سودمند بيابند: در يكى از پابرگ هاى آن مقاله سخن از كنفرانسى در واشينگتن رفته است كه در آن، در حضور كالين پاول – وزير امور خارجه وقت آمريكا – به عبدالكريم سروش جايزه اى داده اند، «آن هم در ايامى كه
خاطرات عکس هااين عکس را بايد تمام صفحه ديد همانطور که در صفحه آغاز کتاب پريسا دمندان آمده است. بسيار زيباست. اين کتاب مجموعه ای هوشمندانه از خاطرات همه ماست هر چند که در قالب عکسهایی از خانواده های اصفهانی باشد. کتاب را يکبار تورق کرده ام. معرفی و سه مجموعه عکس منتخب از آن را ببينيد تا روزی که نسخه ای
من در اينجا قصد دفاع از نظريه قبض و بسط را ندارم که اين کار بهتر از همه از عهده خود دکتر سروش برآمدنی است ضمن آنکه گمان می کنم آرای او و همين قبض و بسط به اندازه کافی از رواج و اعتبار برخوردار شده است که با استدلال هايی از آن دست که در نقد حميد وحيد دستجردی آمده
می خواستم اصلا ننويسم و بروم بخوابم. بيست ساعت است سرپايم. فکر می کردم اگر چيزی هم امشب بنويسم چند کلمه ای در باب اين آقای منطق شناس درس خوانده در آکسفورد خواهد بود که با قبض و بسط دست و پنجه نرم کرده است. بکند. اما حرفهای عجايب زده است وانکارهای عجايب تر که آدم می ماند که اين منطق شناس
با همه بيگانگی ها که حکومت دينی ميان مردم و دين و باورهای دينی افکنده است، عاشورا هنوز بدون تغييری در بنيان های خود مردم ما را عميقا به خود مشغول می دارد. آيا چيزی در عاشورا هست که فراتر از دست اندازی حکومت است و خواست و ناخواست او؟ هست. حکومت ها در برابر باورهای عميق و ريشه دار مردم هيچکاره
Shirin Ebadi: Attacking Iran would bring disaster, not freedomIndependent, 19 February 2005 It is hard not to see America’s focus on human rights in Iran as a cloak for its larger strategic interests.Condoleezza Rice has given assurances that a military attack by the United States on Iran “is simply not on the agenda at this point”.But notwithstanding Rice’s disavowal, recent
تيپولوژی عاشورای سه نسل – از تيپ سنتی تا انقلابی و ايدئولوژيک و حاليا عرفانی-عاشقانه؛ الپر:اين نگاه، وقتي كه به منظره كربلا در روز عاشورا مينگرد، قبل از اينكه خون را و شمشير را ببيند، و پيش از اينكه توجهش به مصاف و نزاع و مظلوميت و تشنگي و… جلب شود، «حسين» را ميبيند. نور وجود «اين فرد» آنچنان بيننده را
آقای خامنه ای هنوز خيلی دير نیست1 از آنجا که رسانههای کشور از نقد سیاستها و اقدامات شما قانونا محرومند، از آنجا که به خواست شما روزنامهنگاران حقیقت جو را میگیرند و منقدین را به زندان میبرند، چون از دسترس شما دورم، میتوانم به زعم خود اندیشهها و نگرانیهای آنان در قبال سیاست تازه رهبران امریکا را تدوین و در
ترور رفيق حريری اوضاع در منطقه ما را عوض کرده است. من قصد تحليل سياسی ندارم که هدفم از اين يادداشت چيز ديگری است اما فشار عظيم سياسی ناشی از مرگ او بر سوريه ادامه خواهد يافت و گرچه به نظر می رسد فشار از روی ايران را مدتی کم خواهد کرد اما از آنجا که سرنوشت ايران و سوريه به
می گويند شيرين عبادی از نزديک اصلا آدم دلنشينی نيست. يا می گويند حرف بلد نيست بزند. می دانيد ديگر. از همين حرفها که ما جماعت معمولا در باره آدمهای سرشناس می زنيم. اما برای من شيرين عبادی يک اقدامگر هوشيار و موقعيت سنج است. اصلا اهميتی ندارد که از نزديک چه طور است. چرا که از نزديک فقط گروه
بعد از انقلاب چيزهای عجيب اتفاق افتاد در محدود کردن رفتار آدمها. منشا آنها هم اين ايده ساده لوحانه مارکسيستی بود که ادعای ساختن انسان طراز نوين داشت. ايده ای که با ايدئاليسم انقلابی روحانيون در آميخته بود که فکر می کردند بعد از 1400 سال فرصتی برای ساختن انسان انقلابی مسلمان پيدا شده است. چه روزگارانی بود. چه ساده بوديم
IRAN Everything you need to know NOWNewstatesman, 14 Feb 2005 The nuclear fat is in the fireIran is not some ill-sorted colonial confection like Iraq with 80 years on the clock. This proud, ancient nation would resist US invasion at all levels. By James Buchan[view]Iran at a glance Iran – Research by Christopher Thompson[view]A reality check on the “Persian menace”Iran –