معجون دکتر وحيد

روزنامه جليله شرق،
احتراماً، توضيح ذيل در خصوص مقاله «انسانگرايى اسلامى از فراز تا فرود» را شايد برخى از خوانندگان سودمند بيابند: در يكى از پابرگ هاى آن مقاله سخن از كنفرانسى در واشينگتن رفته است كه در آن، در حضور كالين پاول – وزير امور خارجه وقت آمريكا – به عبدالكريم سروش جايزه اى داده اند، «آن هم در ايامى كه فاجعه زندان ابوغريب در عراق چهره واقعى دموكراسى در آمريكا را براى مغضوبين خاك برملا كرده بود.»

توضيح اينكه كنفرانس هاى عالم به حصر منطقى از چهار قسم بيرون نيستند:

قسم اول آنكه من در آنها حضور دارم و كالين پاول نه.
قسم دوم آنكه كالين پاول در آن جا حضور دارد و من نه.
قسم سوم هم من حضور دارم و هم كالين پاول.
قسم چهارم، نه من حضور دارم نه كالين پاول.

كنفرانس هاى قسم اول و دوم را بسيارى در بيدارى ديده اند. قسم سوم را برخى در خواب ديده اند اما تاكنون چشم آفتاب نديده است. قسم چهارم همان است كه در واشينگتن اتفاق افتاد. اما قسم چهارم هم به حصر منطقى بر دو صنف است: صنف اول آنكه در آن جايزه هايى مى دهند و صنف دوم آنكه در آن جايزه اى نمى دهند. كنفرانس واشينگتن صنف دوم از قسم چهارم بود.

بلى لوح تقديرى را رئيس مسلمان كنفرانس (رضوان مصمودى) غياباً به من اهدا كرد. اين اولين بار نيست كه وعده هاى شيرين ارتجاع و غيرت فروشى ضدآمريكايى چنين معجون تماشايى و بديعى را پديد مى آورد.

نامه دکتر سروش به شرق يکشنبه 27 فوريه