Category: دسته بندی عمومی

به نظر من همان اشتباه دوره انتخاب خاتمی دارد تکرار می شود. بار ديگر بارهای بزرگی را داريم روی شانه های کوچک رئيس جمهور آينده می گذاريم. هر نوع فعاليت سياسی حداکثرطلب در واقع “غير سياسی” است. مگر آنکه طرحی ساختار شکن تلقی شود. اما حتی در آن صورت هم نمی توان مشکلات بزرگ ايران را که طی دست کم

به پاس لذتی که امشب از ديدن اين فيلم نيوزيلندی بردم. هاليوود هرگز نمی توانست چنين فيلمی بسازد. وگرنه به سوپر فيلم اش تبديل می شد. ولی همان بهتر که نشد! ياد کارهای هرتسوگ افتادم بدون تلخی هايش. زيبا، عميقا انسانی، با اعتقادی ژرف به جادوی ايمان و الهام و انس با طبيعت، و خوش ساخت. با کارگردانی خانم نيکی کارو و با بازی

سهم ايرانی در نقطه مرکزی جريان خاکسپاری – بهشت قالی ايران:می دانم که ايتاليا از مراکز فروش قالی ايرانی است و دلم گواهی می دهد که اين قالی هم قالی ايران است. حال يا از قالی های واتيکان يا از قالی های اهداشده بازرگانان ايرانی ايتاليا به اين مراسم. کسی خبر بيشتر داشته باشد خوشحال می شوم برای سيبستان يادداشتی

بعضی وقتها ايده ها توارد پيدا می کنند. يکی دو سالی است که می خواسته ام با جلب حمايت سازمانی ايرانی، تخت جمشيد را چنانکه بوده از طريق کامپيوتری بازسازی و زنده کنم و بيننده را به طور مجازی در کاخ های پارسه گردش دهم. حالا می بينم مردمی صاحب همت و خوشفکر اين ايده را عملی کرده اند. هنوز

به بهانه اخراج مسيح علی نژاد از مجلس هفتمچه چيزی بهتر از گل سرخ برای توصيف انقلاب زنان ايرانی؟ تمام ادبيات ايران زن را با گل برابر کرده و وصف کرده است. به نظرم چنين می رسد که هر تحول مهم در آينده نزديک ايران که معادل يک انقلاب باشد انقلاب زنان خواهد بود – انقلاب گل سرخ. دلايل ام را

در ارزش وفاداری گئورگ زيمل جامعه شناس آلمانی در عبارتي پر معنا به اهمیت خصیصه ی وفاداری در حفظ و بقاي ثبات اجتماعی اشاره می کند:« بدون پدیده ای که آن را وفاداری می نامیم جامعه مطلقاً نمی توانست برای هر مقطع زمانی، آن گونه که وجود دارد، وجود داشته باشد. عواملی که جامعه را زنده نگه می دارند( مثل نفع شخصي اعضای آن،

در دنيای خبر هميشه دو حيطه هست که آلوده و لغزنده است: خبرهای نظامی و جنگی و خبر های اطلاعاتی و امنيتی. در ماههای گذشته خبرهای آنچه بر زهرا کاظمی رفته است دستخوش آلودگی و لغزندگی و ابهام بوده است. اما جان کلام اين است که نمی توان با “مديريت خبری” هر قدر هم ماهرانه انجام شود چهره واقعه را عوض کرد. اگر کسانی

انقلاب 57 و ميراث دهه 40  مختصات اين دوره به لحاظ فکری را می‌توانم به‌اين ترتيب بشمارم:۱ ـ غرب ستيزی و تجدد ستيزی۲ ـ تقدس يافتن انقلاب و انقلابيگری نه به مثابه يک وسيله بلکه به مثابه يک هدف۳ ـ ضديت با سرمايه‌داری وآمريکاستيزی۴ ـ تعريف عدالت به صورت عدالت توزيعی و طرفداری از سوسياليزم و اقتصاددولتی۵ ـ تقدس يافتن طبقات سنتی و

هر حرکت بزرگ جمعی می ارزد که مورد دقت قرار گيرد. بديهی انگاشتن حرکتها و رسم های جمعی که خودجوش انجام می شود يا انشا نوشتن در باره آن مفيد هيچ بحث هويت شناختی نيست. مطالبی که اينجا و آنجا در باره سيزده بدر می خوانم مرا راضی نمی کند. به نظرم حتی در چند مقاله خوب که ديده ام چيزی کم است

آزادگی و شوريدگی به سبک استاد آشتيانیفوت استاد آشتيانی مرا بسیار متاثر کرد آن هم در ایامی که نمی دانم چرا از فوت افراد، دیگر چندان متاثر نمی شوم اما فوت او مرا متاثر کرد. چرا؟ دقیق نمی دانم اما شاید به این علت که او “حرّ “زیست. من به این خاطر که پدرم دوست دوران جوانی تا مرگ او بود

آزادی بدون آزادگی حسادت در رقابت و افشاگری برای بر زمین زدن رقیب، جزئی از فرهنگ ماست. وب‌نویسی و نظر‌گذاری نیز پاره‌ای از همین فرهنگ است. پس عجیب نیست اگر بازتاب صفات ناپسند اخلاقی را در روابط میان وب‌نگاران شاهد باشیم. اما این همه باعث نمی‌شود توهین و افترا را امری عادی قلمداد كنیم. فضای سایبر فضائی آزاد و رهاست. وب‌نگاران برای

من فکر می کنم حوادث بعد از فوتبال ايران و ژاپن و دادگاه مايکل جکسون از يک جنس اند. البته يک جنس بودن آنها وقتی ديده می شود که شما پيشتر به منطق “پوز زدن” در حوادث اجتماعی و انسانی قائل شده باشيد.حالا ديگر درست به ياد نمی آورم که اين آينده آبی بود يا کسی ديگر (در آينده آبی دوباره جستم

نوروز بازگشت به آغاز است. اين حس ژرف در آدمی. هميشه می خواهيم برگرديم به منشا به سرچشمه به ابتدا به ريشه به نخستين به کودکی به آغاز. به خاک.درخت رمز نوشدن است. درخت اين قابليت را دارد که هر بار که می ميرد و برگ و بار فرو می گذارد دوباره شکوفه کند. شکوفه يعنی آغاز.آدمی درخت بوده است. نبوده

شعر فارسی بسياری از جنبه های حيات اجتماعی ايرانيان را در خود حفظ کرده است هر چند که تا کنون اين جنبه ها کمتر کاويده شده است. شايد تسلط استعاره بر شعر عاملی برای توجه کمتر به آن در شناخت تاريخی بوده است زيرا چنين شناختی بايد واقعگرايانه باشد و از استعاره دوری گزيند. کارکرد اصلی شعر به هر روی

شادمانی تراژيک فوتبال ايرانیبزرگترین شادی های ایرانی نیز قابلیت تبدیل به یک تراژدی غم انگیز رادارند. بازی روزجمعه ایران مقابل تیم ملی ژاپن نشان داد چگونه مرگ درخانه ما لانه کرده است. چه برف بیاید یا زلزله، چه اتوبوسی بخورد درایستگاه به یک تانکر یا قطاری در نیشابورآتش‌بگیرد. فرقی نمی کند. تراژدی سرنوشت محتوم ماست.  آن شش نفرقطعاآخرین خداحافظی ها

از دوستان نازنين که باغ آرايی جديد سيبستان را دوست داشته اند و به کلامی و پيامی و لينکی و ايميلی مرا و نيز بلاگ آرای چيره دست حسين ستاره را نواخته اند سپاسگزارم. در همينجا نيز برای همه دوستان که پيام های شادباش نوروزی نوشته اند در سيبستان، نوروز هر روزه آرزو می کنم. بادا که زمستان سرشکسته باشد و همه

غربت مردان فلسفه امروز در مشهد تشییع جنازه ی استاد جلال الدین آشتیانی بود. در غربت کامل. در دوران حیاتش نیز در حوزه ی علمیه ی مشهد غریب بود.او آشنایی کم نظیری به علوم عقلی، فلسفه و عرفان داشت و به دلیل آنکه مشهد حوزه ای است که در آن همواره مسائل عقلی و فلسفی مهجور بوده است، مرحوم آشتیانی

اگر تا امروز کسی در هوشمندی هاشمی رفسنجانی ترديد داشته است با خواندن مصاحبه او با سالنامه شرق در می يابد که در صحنه سياسی ايران و در بين چهره های فعال سياسی، هاشمی رفسنجانی قطعا از زيرکی و هوشمندی يک سياستمدار به معنای امروزی کلمه -در مقياس منطقه ای- برخوردار است. من زياد نمی خواهم در اين مصاحبه بالا بلند

از عکس های مراسم جمعه نيک ( Good Friday ) در بی بی سی

جامع معقول و منقول بود استاد آشتيانیکاش يک خبرگزاری هم بود که از سوگواری اهل علم خبر می داد. و وقتی آن ها نوشتند ما هم شمه ای بايد بگوئيم از مهر و همدلی وی با نسل جوان اهل تحقيق و اهل علم. اين به عهده دکتر حسن لاهوتی است که خوب از مرد مواظبت کرد در همه اين سال

محمدرضا شفيعی کدکنیدر تاريخ انديشه اسلامی، وقتی امام مالک بن‏انَس مسأله « ادراکِ بلاکيف» را در« الرّحمنُ عَلی‏العرشِ اِستوی‏» مطرح کرد، به‏نظرم يکی از مهمترين حرف‏های تاريخ‏اسلام را برزبان آورد و شايد هم يکی از مهمترين انديشه‏ها را در عرصه الاهیّات جهانی. از آنجا که قلمروِ دين و قلمروِ هنر، هردو عرصه « ابلاغِ اقناعی» است و نه « ابلاغِ اثباتی» ،

کاری از باربد جاهد، 13 ساله، برگرفته از خشت و آينه

لاله زار خجند

تلويزيونی را که از نوروز من نمی گويد دوست ندارم. تلويزيون خاموش است. به مادرم هنوز زنگ نزده ام. وجود چند ميليون ايرانی در خارج از کشور يعنی بايد ساعتها پشت خط های شلوغ بمانی. هيچ وقت در صف ايستادن را دوست نداشته ام. ياد ايام جنگ می افتم. تمام هفته را کار می کنم و اين يعنی که نه

ايرانی ها نيامدند. درست است. حتی يک نفر از چهره های شاخص و نيمه شاخص ايرانی در تظاهرات نبود. ايرانيانی هم که بودند گروه گروه و پراکنده بودند و کم تعداد و هر کدام با هدفی آمده بودند. ولی باز گلی به گوشه جمال همت شان. از جمعيت ظاهرا 40 هزار نفری ايرانيان لندن يک درصد هم در تظاهرات نبودند. يعنی به

HANDS OFF IRAN Today, as an Iranian, I celebrate the 54th anniversary of the nationalization of the oil industry in my country;Today, as an Iranian, I reaffirm my loyalty to the noble principles of my forefathers and swear allegiance to their legacy;Today, I reaffirm my strong support for the territorial integrity, sovereignty and political independence of my land;Today, I celebrate

 19 MARCH: HANDS OFF IRAN Action Iran:Tomorrow, we have advertised to meet up at midday at Speaker’s corner in Hyde Park, marching begins at 1pm and will finish about 4pm in Trafalga Square where there are speeches.See also:March 19th and 20th protesets, Iranians for Peace

برو بچه های ايران اکسيون حالا به لطف هنر حسين ستاره دوست نازنين ما صاحب دو سه نشانه برای پوسترهای تظاهرات روز 19 مارس شده اند. اين يکی از آنها ست که قرار شده در پوستر اصلی استفاده شود. اگر خواستيد با ايران اکسيون تماس بگيريد اين نشانی ايميل آنهاست: actioniran@hotmail.co.ukبرای تماس با حسين که طراح چيره دستی است و

نمی دانم سرمقاله آقای انبارلويی را در رسالت روز يکشنبه خوانده ايد يا نه. اما اين از آن نوشته هاست که آدم نبايد از دست بدهد زيرا نشان دهنده فرق های اساسی نوع انديشه اجتماعی قانون گريزان است با طيف کسانی که در ايران از حاکميت قانون و حقوق مردم حرف می زنند. همه چيز بر می گردد به حق

اکبر گنجی را از نزديک نمی شناسم. اما چه کسی است که او را نشناسد. نوشته عطاء الله مهاجرانی در باره گنجی و عيد نوروز مرا هم مثل باقی خوانندگان او به فکر فرو برد. فکر کردم به آن لينک بدهم يا در سيبستانک بگذارم يا اصلا در متن سيبستان به عنوان يک يادداشت نقل کنم. اما ديدم نمی شود. بدون

خواندن مطلبی از سعيد (فل سفه)از آن جهت که او يک فلسفه دان آکادمی است انتظارات ديگری ايجاد می کند. در سخن چنين کسی بايد با دقت فرونگريست. از اين رو من پاسخ يکباره به نقد او بر سيبستان را روا نمی بينم بلکه در عوض می کوشم بر سر مفاهيم با هم کمی چالش کنيم. نقد او فرصتی است برای

DON’T ATTACK IRAN Don’t let Iran become the next Iraq. March with Action Iran on the 19th and add your voice to those saying no to military intervention.Attacks on Iran mean that ordinary Iranians could suffer the fate of their neighbours: Lack of food, electricity, water, jobs, security…  Ordinary Iranians who are making advances towards democracy need to have their

انديشيدن به نقد مشغول کننده ترين چيزهاست. من در اين دو سه روز که سعيد يادداشت خود را منتشر کرده است فقط يکبار نياز داشتم که به موضوع بينديشم و ببينم که آنچه من از انقلاب همچون بدست آوردن معشوق گفته ام با آنچه سعيد از آن می گويد از يک جنس نيست. بنابرين گفتار او در باره زن و انقلاب

شجاعت نقد کردن داشته باشسعيد حنايی کاشانیمهدی چندی است که پرشتاب می‌نويسد و پروايی از آنچه می‌نويسد ندارد. و اين هم خوب است و هم بد. خوب است چون انديشه‌های خود را با صداقت تمام و بی هيچ پرده‌پوشی بيان می‌کند و بد است چون انديشه‌های او ممکن است بسيار خام و غيرانتقادی باشد. زبان و قلم گاهی بدجوری آدم را

اکرم ابويی در تازه ترين مجموعه از کارهای طراحی خود ترکيب معناداری از انسان و کلمات را انتخاب کرده است. طرحهايی ساده در پيچيده با کلمات اعلاميه حقوق بشر. کتاب طرحهای او اصلا همين نام را دارد: حقوق بشر*. همراه با طرح های او ما بندهايی از اعلاميه را به زبانهای مختلف می خوانيم گاه فارسی گاه آلمانی يا انگليسی.

در حسرت دن کيشوت ايرانیرضا علامه زاده از معدود امکانات ارتباطی ما اهالی وبلاگستان با دنيای اسپانيايی زبان است. تازه ترين يادداشت او در باره بزرگداشت چهارصدمين سال انتشار دن کيشوت (دون کيخوته) در مجموعه ای يکساله در تلويزيون اسپانيا ست. من دن کيشوت را با اونامونو شناختم. داستان را می دانستم اما اين اونامونو بود که اهميت دن کيشوت را

خردنامه همشهری ويژه وبستان و وبلاگستان به همت محمود فرجامی و با مقالاتی خوب و خواندنی از چاپ برآمده است. دست ما کوتاه و خرما بر نخيل! البته متن مقالات در نشانی وب همشهری قابل دريافت است ولی متن کاغذی چيز ديگری است! اما واقعيت اين است که بايد به دوستان همشهری توصيه کرد کمی تا قسمتی روی سايت خود کار کنند. از

Show them who is bossWednesday March 2, 2005The Guardian As a new home secretary, Charles Clarke has tried hard to bring some overdue calm and civility to the discharge of his ministerial duties. But he cannot be permitted to get away with the remark he made in a Today programme interview yesterday morning. “No bill goes through parliament,” he said,

*اين يادداشت را به دوست تاجيک ام داريوش رجبيان تقديم می کنم تا ايران بودم لاهوتی را قدر ندانستم. او را در تاجيکستان کشف کردم. با حرمتی که بين مردم آن ديار داشت و با فيلم درخشان “استاد” ساخته مستندساز بزرگ تاجيک دولت خدانظر. بعد هر چه می خواندم از تاجيکان و تاجيکستان با نام لاهوتی آميخته بود. مهر او

مراد فرهاد پور يادداشتی نوشته است در باره مشکل نظرنويسان در پای مطالب وبلاگی با عنوان: “مساله کامنت ها” که بررسی هتاکی های شماری از کامنت گذاران را هدف گرفته است. لحن او در اين يادداشت بسيار آزرده است و همزمان و به همين دليل آزردگی بسيار تحقير کننده نسبت به آن مخاطب فرضی که او تيری در تاريکی به