من به اضطراب رای می دهم

رأی به آن‌چه معين می‌خواهد بکند يعنی رأی به اضطراب، نگرانی، بحران، دعوا، جنجال، بازداشت، زندان، سانسور، درگيری، کتک، تحقير، تجسس، مراقبت، فشار، شنود، فيلتر، حرص خوردن، لب جويدن، دندان قروچه کردن، فرياد در گلو، هوای گريه، توطئه، مشت، رنج، درد، خون دل، خستگی، دستبند، پابند، چشم‌بند، اعتراف‌‌نامه، اعتصاب غذا، تحصن، توقيف، سيلی، هراس، و يعنی رأی به همه‌ی آن‌چه در اين هشت سال با آن روبه‌رو بوديم به شکل و توانی مضاعف. گفته بودم که به رفتن از ايران فکر می‌کنم، ولی تا پيش از آن که چنين خيال دوری، عملی شود و احتمالا به جمع تحريم‌کنندگان بپيوندم، با اطمينان خاطر به برنامه‌ی دکتر معين رأی می‌دهم و با اميد به گذار ايران از اين همه دشواری ناگزير، به استقبال اضطراب خواهم رفت.

برگرفته از: خوابگرد

خوابگرد عزيز،
نمی دانم کجا خواندم يا شايد خودم نوشتم و به هر حال اعتقاد من است که کشف کردن همراه با هراس است. يا به قول تو اضطراب. از اين اضطراب نمی توان تن زد اگر می خواهيم به چيز تازه ای برسيم. انتخاب معين انتخاب يک شخص نيست. شايد اگر اين بود نبايد به او رای می داديم. انتخاب يک راه است. راهی برای همه ما اهل کشف. راهی برای بلوغ همه ما. راهی برای رسيدن به مقصدی ديگر. نه ماندن و چرخ زدن و واگشت به سوی آنچه در آن هيچ چيز تازه ای نيست. به سوی آنچه دوران کودکی ما بوده است. من هيچ انتخاب ديگری را ممکن نمی بينم. و با اضطراب نگران انتخاب مردم مان خواهم ماند که آيا اضطراب را انتخاب خواهند کرد يا بازگشت را. فردای روز انتخابات خواهيم ديد که سرجمع رای های مردم ما چه می گويد. من می گويم جوانان راه نو را خواهند گزيد. و جوانان بيشترينه مايند. راهی را که آغاز کرده ايم بايد ادامه دهيم. بی رحمانه و صميمانه معين را و خود را نقد کنيم. اما پا به راه باشيم. و با اضطراب کشف کنيم. من به آينده نزديک بسيار خوش بين ام. آينده فقط تکرار گذشته هم نخواهد بود. اضطراب های تازه ای در راه است. از لونی ديگر. از آن چه تو می گويی گذشته ايم. همين حالا هم نشانه هاش پيداست. … …