دارم برای يک سفر کوتاه عازم دوبی می شوم. تا 24 ساعت ديگر. آنقدر خسته ام که نگو ولی بايد کارها را بر اساس برنامه ای که از چند ماه پيش داشته ام پيش ببرم. اميدوارم دوبی بتواند ميعادگاه خوبی برای ديدار رفقای ناديده وبستانی و زمانه ای باشد. به دليل خستگی است يا مشغوليت زياد که هنوز نتوانسته ام از پس مقاله عشق و سياست برآيم. فعلا دنبال کارها می دوم تا انجام شود. نتايج نظرسنجی زمانه را ديشب پس از بازگشت از مجلس صميمانه ای که رفقا به بهانه روز تولد من برگزار کرده بودند منتشر کردم. شش صبح بود که رفتم بخوابم. به قول حسين ما برای خودمان کار می تراشيم و راحت نمی نشينيم. خب اين هم نوعی ديوانگی است. ولی فکر می کنم بتدريج بايد وضع زمانه رو به تثبيت رفته باشد تا من هم دست کم يک روز در هفته واقعا از کار فارغ بشوم. اما دوره ای است که آنقدر ايده و طرح می آيد و بحث می شود که آدم حيف اش می آيد به استراحت فکر کند. زمانه فرصتی است برای رسانه ايرانی. امشب دانيال را تشويق می کردم کتابچه زمانه را آنلاين کند ولی او باز هم وقت خواست و حق داشت. می گويد فعلا کتابچه را عمومی نکنيد که من هنوز از کار خودم در طراحی اش راضی نيستم. اما کارش واقعا عالی است. جايی بايد کار را تمام کرد. وگرنه هميشه می توان کار را خوب و خوب تر کرد و پالوده تر ساخت. اما مسابقه با زمان هم هست. با زمانه هم که هر روز دارد بزرگ می شود و قد می کشد و بايد اين طرف و آن طرف برايش حرف زد و معرفی اش کرد.
خوشحال می شوم دوستان ايرانی را که خواننده سيبستان اند يا شنونده زمانه در دوبی ببينم. هدف ام بررسی محيط برای کار رسانه ای است. و يافتن آدمهای علاقه مند که سرشان برای دردسر درد می کند! برای تماس با من ايميل بزنيد تا قراری بگذاريم. يا اگر تجربه رسانه ای در دوبی داشته ايد و مايليد با من در ميان بگذاريد بنويسيد. سلمان عزيز تو هم کارت را سبک کن که بتوانيم يکی دو روزی با هم باشيم.
mehdi.jami@gmail.com
