برای مانی
کاريکاتور بالا تحسين و تعجب مرا برانگيخت. در جو سنگينی که بعد از بمبگذاری های لندن احساس می شود جسارت کاريکاتوريست تحسين برانگيز است که بگويد آنچه در خانه بر سرمان می آيد از آن چيزهاست که در خارج خانه به ديگران روا داشته ايم. خرد بريتانيايی در نقادی بی رحم خود بی نظير است. اما آنچه اسباب تعجب من بود چاپ اين کاريکاتور جسورانه در روزنامه راستگرای تايمز بود. اينکه تايمزی ها هم به روزنامه هايی مثل گاردين چپگرا پيوسته باشند نشانه قابل تاملی است.
نه دوست من مانی عزيز، نه من و نه هيچ کس ديگری در اين مملکت نمی گويد که کشته شدن مسلمانها در عراق و افغانستان و فلسطين خوب است و کشته شدن مردم در لندن بد است. هيچ کس. اما در اين ميان چه می توان کرد؟ شاهد قتل عام بود و راضی بود؟
سينا مطلبی دوست خوشفکر من هميشه حرفهای شنيدنی دارد. امشب از نوشی سخن می رفت و اينکه بعضی فکر می کنند نوشی مهم نيست بايد به گنجی پرداخت. اما او بدرستی می گفت که اگر از اعتنا به حق نوشی خودداری کنيم گرفتن حق گنجی هم دردی دوا نمی کند.
من متحيرم که چرا مسلمانها منفعل اند. چرا يک تظاهرات عظيم ضد ترور بر پا نمی کنند؟ وقتی يک کاريکاتوريست می تواند بسادگی حرف خود را بزند چرا مسلمانها فکر می کنند اگر بر ضد قتل عام هايی که به نام اسلام انجام می شود موضع گرفتند موضع متجاوزان به کشورهای مسلمان را تقويت کرده اند؟
من اين روزها باز به اين می انديشم که درون ذهن يک تروريست انتحاری چه می گذرد. چه می شود که کسی حاضر است خود را منفجر کند؟ به اميد به دست آوردن چه چيزی؟ چرا حاضر است مسلمان و مسيحی و پير و جوان را بی آنکه بشناسد به قتل برساند به نام دين؟ و کدام دين؟ آيا اسلام يعنی وهابيسم؟ اينها مسلمان اند يا مانويان جديد؟ چرا همه اين بمبگذاران از پاکستان می آيند يا پاکستانی تبارند؟ آيا ما گروگان پاکستانی ها شده ايم؟ چرا هيچ بمبگذاری ايرانی نيست؟ روشنفکران دينی ايران چه می کنند؟ اگر قتل عام به نام اسلام مساله مهمی نيست چه چيزی مهم است؟ اين مشکل به دست مسلمانها اگر حل نشود به دست چه کسی حل خواهد شد؟ آيا ما بايد سرنوشت مان را بدست افراطيونی بدهيم که به جنايت آشکار مشروعيت می بخشند؟ فرق ما با صربهايی که مسلمانان را در سربرنيتسا قتل عام کردند چيست؟
حوصله گفتگوی بيشتر ندارم. امشب پس از شنيدن گفتتگوی بی بی سی با نادر مزکا همسر زنی ايرانی که در کنار بمبگذار بوده است و تکه تکه شده حال درستی ندارم. بهنار مزکا آدمی ضد جنگ بود. ببين به دست چه کسی جانش را باخت. چنان که جسدش هم پيدا نيست. بايد از روی دندانهاش بشناسندش… …
تحمل شنيدن اش را داريد؟ اينجاست.
