یک
اناری
در دامن تو
سیبی
در دست من
رگهای آبی ام
سرود می خوانند
دو
رودخانه بی صداست
درخت به تصویر خود
می نگرد
آرام
قایقی
چون تبسم
پیش می آید
ماهیان سرود می خوانند
سه
جهان شکفته است.
از دستهایم
سه رود
جاری است
خورشید می خوابد
ماه
از برکه
می نوشد.
در دستانت غرق می شوم.
آبان ۶۹
تنهایی سوگواری می کنم
مادر که رفت خاله جان امید من بود. گفته بودم با خودم و به خودش هم که اگر ایران برگردم می آیم گرگان تا نزدیک
۱۴۰۵-۰۶-۲۶