قانون و کاريکاتور

ماده نوزدهم
1-هر کس حق دارد که نظرات خود را بدون دخالت و مانع (دیگران) بیان دارد.(حفظ کند)
2-هر کس حق آزادی بیان دارد. این حق شامل آزادی کسب دانش، گرفتن و دادن اطلاعات و هر نوع عقایدی، بدون توجه به چگونگی ارائه آن (آرایش) بطور زبانی یا نوشتاری یا چاپی و در شکل هنری یا بهر وسیله دیگری که خود انتخاب میکند، میباشد.
3-اعمال حقوق ارائه شده در بند 2 این ماده که همراه با وظائف ویژه و مسئولیت ها می باشد، ممکن است که تابع محدودیتهای معینی قرار گیرد. این (محدودیتها)، فقط باید بنا به ضرورتهای ذیل و بوسیله قانون انجام گیرد:
الف) برای احترام حقوق یا حیثیت دیگران
ب) حفظ امنیت ملی یا نظم و سلامت و اخلاق عمومی

ماده بیستم
1- هرگونه تبلیغ برای جنگ بموجب قانون ممنوع است.
2- هرگونه ترغیب به تنفر ملی یا نژادی یا مذهبی که باعث تحریک به تبعیض و یا دشمنی و خشونت گردد، بموجب قانون ممنوع می باشد.

دكتر معتمدنژاد معتقد بود انتشار كاريكاتورهاي موهن در برخي نشريات غربي با استناد به همين بند نوزده و بيست کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد مصوب 26 دسامبر 1966 قابل پيگيري حقوقي‌است.

ماده نوزده آزادي بيان را بدون دخالت ديگران و صرف نظر از نوع ارائه حق هر كس مي‌داند ولي محدوديت‌هايي براي آن برشمرده كه  احترام به حقوق و حيثيت ديگران و حفظ امنيت و نظم و سلامت و اخلاق عمومي‌است.

در ماده بيست هم هرگونه ترغيب به تنفر ملي، نژادي يا مذهبي كه باعث تحريك به تبعيض و خشونت و دشمني شود ممنوع است.

*از: سايبرکافه