از احمد طالبی نژاد در باره سربازهای جمعه: مضمون کهنه فيلم که مثل هميشه چيزی جز حديث تکراری رفاقت های مردانه نيست نمی تواند نسل سردر گم امروز ايران را که هويتی پر تناقض دارد، اقناع کند.
و از همو در باره مهمان مامان: آنچه مهمان مامان را به فيلمی شيرين و تاثيرگذار تبديل کرده بيان يک حس اجتماعی و اخلاقی است که اين روزها در جامعه ايران ناياب است. حس همدردی،همراهی و فداکاری.
همیشه دور از صدایی که مثل آب می خواند
در سفرم. در شرقی ترین نقطه ای که تا به حال به آن سفر کرده ام. در ارومچی. و فردا کاشغر خداخواهد. ولی غمی گریبان
