چند روزی است در بخش موضوعات سيبستان نوشته های مربوط به احتمال درگيری ميان آمريکا و ايران را جدا کرده ام: ما و آمريکا. امروز که نوشته درخشان حامد قدوسی را با عنوان “سايه جنگ را دور کنيم” خواندم فکر کردم کار بهتر آن است که در سيبستان قلمدون ويژه ای برای اين بحث راه بيندازم و مرتب با مقالات و يادداشت های ديگران تازه و به-روزش کنم. اين بی هيچ ترديد مهمترين مساله امروز و آينده نزديک ماست. فعلا بخشی از يادداشت بلند حامد را می گذارم و همه يادداشت کوتاه علی معظمی را و بتدريج اين قلمدونی را تکميل می کنم و با نوشته های دوستان ديده و ناديده روزآمد. اگر مطلب دندانگيری می بيند و می خوانيد خبری هم به من بدهيد يا آن را در وبلاگ خود بگذاريد و لينک آن را در پای اين يادداشت؛ يا ای ميل کنيد به: mehdijami@hotmail.com
ما دل خوشی از اين حکومت نداريم ولی بايد سايه جنگ را دور کنيم – حامد قدوسی:
اول از همه بگويم که خيلیهای ما از اين حکومت دلخوشی نداريم. يکی از دست جوانک بسيجی کتک خورده و تحقير شده، آنديگری از گزينش دانشگاه و اداره رد شده، آزادیهای انسانی روزمره تکتکمان پايمال شده، روزنامههای مورد علاقهمان را توقيف کردهاند و سايتها را بستهاند و آدمها را ممنوعالسخن کردهاند و بيشتر از همه، اينکه خيلیهايمان از بی تدبيری هايی که بر اين کشور حکم میراند به نهايت کلافهگی رسيدهايم. اينها را میدانم و فکر کنم کمتر کسی دلش برای حفظ اين نظام بسوزد ولی اين دليل نمیشود که فراموش کنيم که در جنگی که يک طرفش اين حکومت است ما هم ممکن است همه چيزهايی که در آن خاک به آن دلبستگی داريم را به يکباره از دست بدهيم. اين جنگ ماجرايی جدی است. دو طرف جنگ مصممند. يک طرف به کشندهترين سلاحها و حرفهای ترين شيوههای جنگيدن مجهز است و تاريخ میگويد چيزی را جلودار خود برای کسب پيروزی نمیداند و طرف ديگر سالها است که در پی چنين فرصتی میگردد، به عقايدش سخت ايمان دارد و دلش به سلاحهايی خوش است که ظرف اين سالها ساخته و خريده است. اين جنگ ويرانگر خواهد بود، طول خواهد کشيد، هزاران هزار قربانی خواهد گرفت و همه چيز را در خود خواهد بلعيد. از آنهايی که خاطره شروع جنگ را در خرمشهر و آبادان لمس کردهاند بپرسيد تا بتوانيد تصور کنيد چه بر سر شهرها خواهد آمد. در جنگ بين دو طرف ما قربانی خواهيم شد.
بشارت بوش برای بمباران ايران، ماموريتی از جانب مسيح – علی معظمی:
بعد از اتفاقاتي كه رفتنِ همسايهمان يكي از آنها بود هنوز قصد نوشتن نداشتم.
اما از بعضي چيزها نميتوان گذشت. بعداً شايد بيشتر گفتم اما عجالتاً آنچه مرا برانگيخته را بخوانيد؛
مجله فرانتپيج چند روز پيش خبر داد كه ميليونها نفر در سراسر ايران با شادماني از سخنراني “پرزيدنت بوش” (درباره آزاد كردن ما!) استقبال كردند. منبعش را هم خوب است ببينيد.
يا ما نميدانيم ايران كجاست يا اين سرورانِ آزاديبخش مانند هميشه حدي براي وقاحت نميشناسند. و مگر حد هم دارد؟ لحنش را ببينيد؛ برايتان آشنا نيست؟ مثل لحن “مبشرانه” بعضيها نيست؟
فرقش فقط اين است كه اين بار مبشر ما پرزيدنتي است كه تا از عرقخوري و سگمستي توبه كرده فهميده كه از طرف خدا مأموريت دارد!
مأموريتي براي بمبارانِ دنيا.
ما می توانيم خطر جنگ را پس بزنيم
اين هم يک پتيشن تازه اينترنتی به همت سعيد حاتمی و شهلا نويسنده وبلاگ الهه مهر. من هم آن را امضا کرده ام با اينکه معمولا در اين نوع کارها دخالت نمی کنم اما در حال حاضر فکر می کنم از هر راهی که دوستداران صلح برای ايران پيشنهاد می کنند بايد حمايت کرد. پتيشن های ديگری اگر هست يا نوشته می شود سيبستان را بی خبر نگذاريد. اين هم پتيشن قبلی که خطاب به سازمان ملل است: No War in Iran
نمی توان کار را به سرنوشت واگذار کرد – کورش عليانی:
کورش عليانی هم نگاهی دارد فشرده به خبرها و وبلاگ ها: عبارت attack on Iran را می دهم که گوگل نيوز جست و جو کند. اين خبرها را رديف می کند:
ژنرال اسرائيلی گفت شايد ايالات متحد به ايران حمله كند. پروفاؤند پيجز (انگليس)
وزير دفاع اسرائيل هشدار داد ايران به توان هستهای نزديك است. اينديپندنت
اسرائيل حمله به ايران را نامحتمل ندانست. سيدنی مرنينگ هرالد
بيم حملهی ايالات متحد به ايران فزونی میگيرد. نيو ساينتيست
حملهی ايالات متحد به ايران در سال 2007 ايج (استراليا)
بلر: ايالات متحد نقشهای برای حمله به ايران ندارد. تايمز آو اينديا
جنگ در ايران پاچهی اقتصاد جهانی را خواهد گرفت. ذس ايز لاندن
چنی از حملهی اسرائيل به ايران سخن میگويد. سيدنی مرنينگ هرالد
روزنامهنگاران ايرانی-آمريكايی میگويند حمله به ايران تنها دمكراسی را خفه خواهد كرد. نيو كليفرنيا ميديا
اتحاديهی اروپا تهديد ايالات متحد دربارهی حمله به ايران را بیاهميت شمرد. گلف ديلی نيوز
بريتانيا طرحی در مقابله با حمله به ايران تهيه میكند. خليج تايمز
چنی: لجام زدن به ايران راس سياههی كارهايی است كه میكنيم. سيدنی مرنينگ هرالد
بسا حملهی ايالات متحد به ايران خطايی بزرگ باشد. گلف ديلی نيوز
ايالات متحد حمله به ايران را میسنجد. ميل اند گاردين آنلاين (آفريقای جنوبی)
کورش سپس مروری دارد بر نوشته های وبلاگی مجيد زهری، سيبستان، ملکوت، حميرا طاری، جهانگير، نيک آهنگ کوثر، علی معظمی، حامد قدوسی و الهه مهر و نتيجه می گيرد که وقتش است که هر کس تصميم اش را بگيرد نمی شود کار را به سرنوشت واگذار کرد.
آخرين خبر: قبل از اينکه بروم بخوابم اين لينک تازه را هم بگذارم:
در تماس باشيم: متن نامه کورش عليانی که به رفقا نوشته بود برای اينکه کاری بکنيم حالا به لطف جهانشاه جاويد در سايت ايرانيان قرار گرفته است. اينطوری صدای کورش حالا به همه کسانی که بايد برسد می رسد. يک دست مريزاد به جهانشاه!
