افسردگی فعال زندگی است

امروز‏ ‏دانشجویی‏ ‏نزد‏ ‏من‏ ‏درد‏ ‏دل‏ ‏می‏‌‏کرد‏.‏‏ ‏برای‏ ‏توصیف‏ ‏حد‏ ‏افسردگی‏ ‏خود‏ ‏می‏‌‏گفت‏:‏‏ ‏مدت‏ ‏زمانی‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏می‏‌‏خواستم‏ ‏خودکشی‏ ‏کنم‏.‏‏ ‏تصمیم‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏عوض‏ ‏کردم،‏ ‏تصمیم‏ ‏گرفتم‏ ‏چنان‏ ‏ایده‏‌‏ای‏ ‏بپرورم‏ ‏که‏ ‏مردم‏ ‏همه‏ ‏دست‏ ‏به‏ ‏خودکشی‏ ‏جمعی‏ ‏بزنند‏.

‏‏ ‏بی‏ ‏اختیار‏ ‏خنده‏‌‏ام‏ ‏گرفت‏.‏‏ ‏به‏ ‏او‏ ‏گفتم‏ ‏این‏ ‏حد‏ ‏نهایی‏ ‏اشتیاق‏ ‏تو‏ ‏به‏ ‏زندگی‏ ‏است‏.‏‏ ‏چرا‏ ‏که‏ ‏زندگی‏ ‏معنایی‏ ‏جز‏ ‏آن‏ ‏ندارد‏ ‏که‏ ‏طرح‏‌‏های‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏بر‏ ‏جهان‏ ‏بیافکنیم‏.‏

‏ در‏ ‏دل‏ ‏به‏ ‏خود‏ ‏گفتم‏ ‏که‏ ‏طرحی‏ ‏که‏ ‏این‏ ‏افسرده‏ ‏حال‏ ‏در‏ ‏ذهن‏ ‏پرورده،‏ ‏برای‏ ‏ما‏ ‏چندان‏ ‏نا‏ ‏آشنا‏ ‏نیست‏.‏‏ ‏با‏ ‏این‏ ‏تفاوت‏ ‏که‏ ‏او‏ ‏هم‏ ‏با‏ ‏خود‏ ‏و‏ ‏هم‏ ‏با‏ ‏من‏ ‏صداقت‏ ‏می‏‌‏ورزد‏.‏‏ ‏او‏ ‏تنها‏ ‏به‏ ‏اندکی‏ ‏پیچیدگی‏ ‏و‏ ‏ابهام‏ ‏در‏ ‏فکر‏ ‏و‏ ‏کلام‏ ‏نیازمند‏ ‏است‏ ‏تا‏ ‏این‏ ‏طرح‏ ‏فردی‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏در‏ ‏گستره‏ ‏جمعی‏ ‏بپرورد‏.‏‏

‏بسیاری‏ ‏از‏ ‏آرمان‏‌‏های‏ ‏بزرگ،‏ ‏طرح‏‌‏های‏ ‏افسرده‏ ‏‏‌‏حالانی‏ ‏بوده ‏است‏ ‏که‏ ‏اشتیاق‏ ‏به‏ ‏زندگی‏ ‏فردی‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏در‏ ‏خلق‏ ‏آن‏‌‏ها‏ ‏جسته‏‌‏اند‏.‏‏ ‏بستر‏ ‏افسردگی‏ ‏ناشی‏ ‏از‏ ‏ناکامی‏ ‏در‏ ‏تحقق‏ ‏آن‏ ‏آرمان‏‌‏ها‏ ‏نیز‏ ‏البته،‏ ‏استعدادهای‏ ‏دیگر‏ ‏پروریده‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏مستعد‏ ‏دور‏ ‏تازه‏‌‏ای‏ ‏از‏ ‏ماجراست‏.‏‏‏

*برگرفته از: زاويه ديد (عنوان از سيبستان)

نيز:
مرغ مرگ انديش گشتيم، ميرزا پيکوفسکی