قصه کهنه “تخلفات”ی که مجازات ندارد
بالاخره بعد از مدتها تحقيق و بررسي نتيجهي تحقيقات قوهي قضائيه در مورد پروندهي وبلاگنويسان اعلام شد:۴نفر به دادگاه ميروند که با رأفت با آنها برخورد خواهد شد وخانمها هم جزء اين ۴ نفر نيستند.
عوامل ضابط (نيروي انتظامي) و قضائي هم «تخلفاتي»انجام دادهاند. به همين اختصار. اما:
۱- معلوم ميشود اينکه وبلاگنويسان زندان رفته حکايت خود را از شکنجههاي سخت، اعتراف گيريهاي جنسي، تکنويسي عليه اصلاح طلبان، مصاحبه های اجباری تلویزیونی باز گفتند و درد مظلوميت خود را فرياد کردند، تأثير خود را داشته است. مصاحبههاي دادستان تهران چه آن زمان که همه اينهارا گناهکار ميدانست، وچه آن زمان که معتقد بود مصاحبههاي تلويزيوني آنان عين حقيقت است، وچه آن موقع که همه چيز روشن شد وهمه ماجراها ميخواست به بيني خانم قاضي ختم شود با آنچه که امروز قوهي قضائيه ميگويد خيلي تفاوت دارد.
۲- معلوم نيست اينکه پذيرفته شده که نيروهاي انتظامي و قضائي «تخلفاتي» انجام دادهاند پذيرش همان ادعاهاي وبلاگنويسان است يا نه؟ .از آنجا که غير از ۴ نفر، بقيه تبرئه شدهاند پيداست که حرفهايي که زدهاند صحيح بوده . در اين صورت آيا ميتوان فقط با کلمهي آرام «تخلفات» از کنار آنها گذشت؟ چرا اعلام نميشود اين متخلفان چه تخلفي کرده اند؟ مجازات آن تخلفات چيست؟ کدام دادگاه و کي به اين تخلفات رسيدگي ميشود؟
رياست محترم قوهي قضائيه که با حساسيت ويژه، اين پرونده را مورد توجه قرار دادهاند بهتر از ديگران ميدانند که ذکر همين «تخلفات» توسط وبلاگنويسان اشک هيأت نظارت بر قانون اساسي را در آورد ، رئيس جمهور را به نوشتن چندين نامه وگزارش واداشت وباعث تأثر فراوان خود ايشان و همکاراني که در جلسه بودند شد.
براي حفظ آبروي نظام، قوهي قضائيه وکشور و با توجه به آموزههاي ديني که همه را در برابر قضات مساوي ميداند ميبايست قبل از هر چيز تکليف اين متخلفان روشن ميشد تا گزارش مقبول و کامل تلقي شود، و تا آن روشن نشود اين پرونده همچنان در اذهان عمومي مفتوح، و گزارش ناقص خواهد ماند.
نوشته ابطحی در وب نوشت
