چه خوش باغی است باغ زندگانی گر ايمن بودی از باد خزانیچه خرم کاخ شد کاخ زمانه گرش بودی اساس جاودانهاز آن سرد آمد اين کاخ دلاويز که چون جا گرم کردی گويدت خيزچو هست اين دير خاکی سست بنياد به باده ش داد بايد زود بر بادز فردا و ز دی کس را نشان نيستکه رفت آن از ميان وين در