برای ساعتی هم که شده معرکه را فراموش کنيم
در ميان اينهمه دعوای پوچ و حماقت فراگير و تصميمات ابلهانه هميشگی مقامات و آشفتگی پايان ناپيدا و افزودن بر آتش هيجانات بی معنا و در ميانه معرکه ای که در آن هيچ طرفی به فکر ايران نيست و هر کس بر خر خويش سوار است و می راند، من ترجيح می دهم خود را به خواندن چيزهای به-درد-بخور مشغول